Docenten, scholen en gemeenten hebben vaak het idee dat criminaliteitsvoorlichting werkt. Logisch ook: de verhalen zijn indrukwekkend en soms afschrikwekkend, maar júist bij de doelgroep die gevoelig is voor criminaliteit kan dat anders uitpakken.
De afgelopen maanden sprak ik veel mentoren, teamleiders en zorgcoördinatoren.
Steeds kwam hetzelfde ter sprake:
“Leerlingen vinden het vooral spannend of grappig.”
“Wij willen wel iets doen, maar we weten niet wat werkt.”
“We hebben geen tijd om zelf lessen te maken.”
Wellicht wel herkenbaar.
Ook vanuit wetenschappelijk onderzoek weten we allang dat directe voorlichting weinig effect heeft, en in sommige gevallen zelfs crimineel gedrag uitlokt.
Preventie werkt pas als je inzet op beschermende factoren: moreel besef, zelfregulatie, omgaan met groepsdruk en toekomstperspectief.
Maar hoe doe je dat in de praktijk, binnen mentorlessen of burgerschap?
Om deze vraag te beantwoorden heb ik een kort, praktisch webinar opgenomen:
Preventie van criminele keuzes – wat werkt wél volgens onderzoek?
Ik neem je in 30 minuten mee in:
• waarom directe voorlichting soms zelfs averechts werkt
• welke beschermende factoren aantoonbaar effect hebben
• hoe je dit vertaalt naar de dagelijkse praktijk in de klas
