Iedereen akkoord, maar geen ruimte voor uitvoering: waarom mandaat bij samenwerking hoort

Een jaar lang werken aan een plan, om daarna te horen dat de jaaragenda van de school al vol zit.

Ik zag het een paar jaar geleden bij een samenwerking rond scholen. De zorgcoördinator dacht actief mee over de online leefwereld van leerlingen. Samen met partners ontstond een plan waar de betrokkenen achter stonden.

Toen het voorstel binnen de school werd besproken, bleek dat er geen ruimte voor was. Degene die over de jaaragenda ging, was onvoldoende bij het proces betrokken geweest.

De mensen die het plan hadden gemaakt, waren overtuigd. De beslissing over de tijd en inzet die ervoor nodig waren, moest nog worden genomen.

Enthousiasme en beslissingsruimte zijn allebei nodig

Een betrokken medewerker kan veel betekenen voor een samenwerking. Die kent de dagelijkse praktijk, ziet wat collega’s nodig hebben en kan ideeën verder brengen.

Tegelijk kan niet iedere deelnemer besluiten over studiedagen, personele inzet of prioriteiten. Dat hoeft ook niet. Het wordt wel ingewikkeld als tijdens het overleg onduidelijk blijft welke afspraken iemand namens de eigen organisatie kan maken.

Daarom kijk ik bij het inrichten van een samenwerking naar de beslissingsruimte van deelnemers. Waarover kunnen zij zelf besluiten? Wanneer moeten zij intern afstemmen? En wie hebben zij daarvoor nodig?

Dat gesprek helpt ook om deelnemers te ondersteunen. Je voorkomt dat iemand maandenlang verantwoordelijkheid voelt voor een plan waarvan de uitvoering buiten diens invloed ligt.

Betrek beslissers op het juiste moment

Dit betekent niet dat een directeur bij ieder overleg moet zitten. De uitwerking kan juist goed liggen bij een teamleider of ondersteuningscoördinator met kennis van en affiniteit met het onderwerp.

Hun betrokkenheid kan per fase verschillen. Aan het begin kan een directeur zich verbinden aan de richting. Zodra een idee gevolgen krijgt voor tijd, capaciteit of prioriteiten, is opnieuw afstemming nodig.

Dat vraagt ook iets van het netwerk. Deelnemers moeten ruimte krijgen om voorstellen intern te bespreken voordat die als gezamenlijke afspraak worden vastgelegd.

Een gesprek over de beschikbare tijd hoort dus bij het ontwikkelen van het plan. Het is geen detail dat je pas bij de uitvoering oplost.

Een besluit moet ook binnen de organisatie landen

Zelfs als een bestuurder akkoord is, weten de mensen die het moeten uitvoeren dat nog niet vanzelf.

Als een externe begeleider tegen directeuren zegt dat hun bestuurder heeft ingestemd, is het begrijpelijk dat zij dat eerst willen controleren. Het helpt wanneer de bestuurder zelf toelicht wat is afgesproken, waarom die keuze is gemaakt en wat dat van de organisatie vraagt.

Daarbij moet ook ruimte zijn voor praktische vragen. Wat krijgt prioriteit? Wie trekt het vervolg? Welke ondersteuning is beschikbaar?

Een besluit krijgt betekenis wanneer de betrokkenen weten wat ermee wordt bedoeld en welke ruimte zij hebben om ernaar te handelen.

Controleer daarom tijdens het maken van een plan regelmatig twee dingen: staan de deelnemers nog achter de richting, en zijn de voorwaarden voor uitvoering ook geregeld? Dan wordt op tijd zichtbaar welke besluiten nog nodig zijn.Een jaar lang werken aan een plan, om daarna te horen dat de jaaragenda van de school al vol zit.

Ik zag het een paar jaar geleden bij een samenwerking rond scholen. De zorgcoördinator dacht actief mee over de online leefwereld van leerlingen. Samen met partners ontstond een plan waar de betrokkenen achter stonden.

Toen het voorstel binnen de school werd besproken, bleek dat er geen ruimte voor was. Degene die over de jaaragenda ging, was onvoldoende bij het proces betrokken geweest.

De mensen die het plan hadden gemaakt, waren overtuigd. De beslissing over de tijd en inzet die ervoor nodig waren, moest nog worden genomen.

Enthousiasme en beslissingsruimte zijn allebei nodig

Een betrokken medewerker kan veel betekenen voor een samenwerking. Die kent de dagelijkse praktijk, ziet wat collega’s nodig hebben en kan ideeën verder brengen.

Tegelijk kan niet iedere deelnemer besluiten over studiedagen, personele inzet of prioriteiten. Dat hoeft ook niet. Het wordt wel ingewikkeld als tijdens het overleg onduidelijk blijft welke afspraken iemand namens de eigen organisatie kan maken.

Daarom kijk ik bij het inrichten van een samenwerking naar de beslissingsruimte van deelnemers. Waarover kunnen zij zelf besluiten? Wanneer moeten zij intern afstemmen? En wie hebben zij daarvoor nodig?

Dat gesprek helpt ook om deelnemers te ondersteunen. Je voorkomt dat iemand maandenlang verantwoordelijkheid voelt voor een plan waarvan de uitvoering buiten diens invloed ligt.

Betrek beslissers op het juiste moment

Dit betekent niet dat een directeur bij ieder overleg moet zitten. De uitwerking kan juist goed liggen bij een teamleider of ondersteuningscoördinator met kennis van en affiniteit met het onderwerp.

Hun betrokkenheid kan per fase verschillen. Aan het begin kan een directeur zich verbinden aan de richting. Zodra een idee gevolgen krijgt voor tijd, capaciteit of prioriteiten, is opnieuw afstemming nodig.

Dat vraagt ook iets van het netwerk. Deelnemers moeten ruimte krijgen om voorstellen intern te bespreken voordat die als gezamenlijke afspraak worden vastgelegd.

Een gesprek over de beschikbare tijd hoort dus bij het ontwikkelen van het plan. Het is geen detail dat je pas bij de uitvoering oplost.

Een besluit moet ook binnen de organisatie landen

Zelfs als een bestuurder akkoord is, weten de mensen die het moeten uitvoeren dat nog niet vanzelf.

Als een externe begeleider tegen directeuren zegt dat hun bestuurder heeft ingestemd, is het begrijpelijk dat zij dat eerst willen controleren. Het helpt wanneer de bestuurder zelf toelicht wat is afgesproken, waarom die keuze is gemaakt en wat dat van de organisatie vraagt.

Daarbij moet ook ruimte zijn voor praktische vragen. Wat krijgt prioriteit? Wie trekt het vervolg? Welke ondersteuning is beschikbaar?

Een besluit krijgt betekenis wanneer de betrokkenen weten wat ermee wordt bedoeld en welke ruimte zij hebben om ernaar te handelen.

Controleer daarom tijdens het maken van een plan regelmatig twee dingen: staan de deelnemers nog achter de richting, en zijn de voorwaarden voor uitvoering ook geregeld? Dan wordt op tijd zichtbaar welke besluiten nog nodig zijn.

Scroll naar boven